بيان آيه 231 شرح لغات : اجل - پايان مدت و آخر كار . معروف - نيكى و حق كه عقل و شرع مردم را بدان دعوت ميكنند در مقابل « منكر » . تفسير : در اين قسمت احكام بعد از طلاق بيان شده است كه وقتى زنان را طلاق داديد ( اين خطاب بشوهران است ) و رسيدند بمدتشان و رسيدن و بلوغ در اينجا به معناى نزديك شدن است يعنى وقتى نزديك پايان عده شد . « فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ » يا زنان طلاق داده شده را نگاه داريد ( يعنى رجوع كنيد ) البته به آن صورت كه خداوند قرار داده است از دادن نفقه و خوش اخلاقى و مانند آن . « أَوْ سَرِّحُوهُنَّ » يا آنها را رها و ترك كنيد تا عده آنها كاملا پايان يابد و در آن وقت خود اختياردار خويش خواهند بود . « وَ لا تُمْسِكُوهُنَّ ضِراراً » آنها را بخاطر ضرر زدن نگاه مداريد كه عده آنها را طولانى كنيد و يا سختگيرى در دادن نفقه نمائيد . « لِتَعْتَدُوا » تا به آنان ستم و ظلم كنيد « وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ » كه هر كس چنين كند به خود ظلم كرده و خود را در معرض عذاب الهى قرار داده است . « وَ لا تَتَّخِذُوا آياتِ اللَّهِ هُزُواً » يعنى اوامر و نواهى و احكام الهى را سبك و بىارج مداريد « وَ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ » و به ياد آوريد نعمت خدا را بر خودتان در آنچه بر شما از همسران و اموال حلال كرده است و در آنچه از حلال و حرام براى شما بيان نموده است .